Yine bir hayatta kalma filmi, yine aksiyon… Film, 2005 yapımı Cehenneme Bir Adımın yarattığı klostrofobik atmosferi yeniden kurarken, ilk filmin sonunda cevapsız bırakılan en önemli soruların bazılarını da doğrudan hikayenin merkezine taşıyor. Fakat bunu yaparken yalnızca mağaranın karanlığına değil, Sarah’nın zihninde açılan yaralara da geri dönüyor. İlk filmin yönetmeni Neil Marshall bu kez yönetmen koltuğunda değil. Filmi, ilk yapımın kurgusunu da üstlenen Jon Harris yönetiyor. Neil Marshall ise yapımcı olarak projede yer alıyor. Bu ayrıntı önemli, çünkü Cehenneme İki Adım, ilk filmin görsel ve atmosferik dilinden tamamen kopmak yerine onun kurduğu dünyanın içinde kalmayı tercih ediyor.
İlk filmle bağlantısı nerede başlıyor?
Cehenneme İki Adım, ilk filmin bitiminden çok kısa bir süre sonra başlıyor. Sarah, mağaradan kanlar içinde çıkmış ve yaşadığı travmanın etkisiyle hafızasını büyük ölçüde kaybetmiştir. Hastaneye kaldırıldığında üzerinde bulunan kanın bir kısmının Juno’ya ait olduğunun anlaşılması ise olayları yeniden başlatır. Çünkü ilk filmde Sarah, Juno’yu yaralı halde mağaranın derinliklerinde bırakmış ve tek başına kaçmıştı. Buradaki en önemli nokta, devam filminin ilk filmin sonunu yok saymamasıdır. Tam tersine, ilk filmde Sarah’nın kaçışını mümkün kılan olayları yeni hikayenin başlangıç noktası haline getirir.
Sarah’nın mağaradan nasıl çıktığı artık bir kurtuluş hikayesi olmaktan çıkar. Onun için mağaradan çıkmak, fiziksel olarak hayatta kalmış olsa bile zihinsel olarak oradan kurtulabildiği anlamına gelmez. Üstelik filmin en önemli sürprizlerinden biri de burada saklıdır: Juno ölmemiştir.
İlk filmin sonunda Sarah, Juno’nun bacağına kazmayı saplayarak onu geride bırakmıştı. Ardından Juno’nun çığlıkları duyulmuş, ancak yaratıkların onu öldürdüğü kesin olarak gösterilmemişti. Devam filmi bu belirsizliği kullanır ve Juno’nun mağarada hayatta kaldığını ortaya çıkarır. Bu nedenle ikinci film aslında yalnızca yeni bir mağara macerası değildir. Aynı zamanda Sarah ile Juno arasında yarım kalmış hesabın hikayesidir.
Sarah neden yeniden mağaraya giriyor?
Sarah’nın hafızasını kaybetmesi, hikayeye oldukça kullanışlı bir dramatik alan açıyor. Polis, mağarada kaybolan diğer kadınların bulunması için Sarah’nın bildiklerine ihtiyaç duyuyor. Şerif Vaines ve yardımcısı Rios, mağara uzmanlarından oluşan bir ekiple birlikte Sarah’yı da yanlarına alarak yeniden yeraltına iner. Ancak Vaines’in Sarah’ya yaklaşımı başından itibaren kuşkuludur. Sarah’nın mağaradan tek başına çıkmış olması, diğer kadınların ise ortadan kaybolması onu şüpheli hale getirir. Sarah’nın yaşadığı psikolojik çöküntü de bu şüpheyi güçlendirir.
Böylece film iki farklı gerilim yaratmaya başlar. Bir tarafta mağaranın içindeki yaratıklar vardır. Diğer tarafta ise Sarah’nın gerçekten ne yaşadığı ve ne kadarını hatırladığı sorusu bulunur. Sarah mağaranın derinliklerine indikçe hafızası da geri dönmeye başlar. Eski görüntü kayıtları, cesetler ve karşılaştıkları izler, ilk filmde yaşananları yeniden hatırlamasına neden olur. Böylece izleyici de ilk filmde gördüğü olayları Sarah’nın zihninden yeniden görmeye başlar.
Canavarlar bu kez daha tanıdık ama daha az gizemli
Cehenneme Bir Adımın en büyük güçlerinden biri, yaratıkların uzun süre boyunca tam olarak ne olduklarının bilinmemesiydi. Karanlıkta hareket eden, görme yetisini kaybetmiş, sese karşı olağanüstü hassas yaratıklar mağaranın kendisi kadar korkutucuydu. Ikinci filmde ise bu gizem büyük ölçüde ortadan kalkıyor. Artık yaratıkların nasıl avlandığını biliyoruz. Görmediklerini, sesleri takip ettiklerini ve mağaranın derinliklerinde kendi düzenleri içerisinde yaşadıklarını biliyoruz. Bu durum filmi daha kanlı ve daha hareketli hale getirirken ilk filmin bilinmezlik duygusunu da azaltıyor. Yine de filmin en başarılı anları, yaratıkların doğrudan saldırdığı sahnelerden ziyade karakterlerin sessiz kalmak zorunda olduğu anlardır. Çünkü burada mağara yeniden bir fiziksel mekan olmaktan çıkar ve bir tür canlı organizmaya dönüşür. Nefes almak, yere basmak, bir kayanın hareket etmesi veya korkuyla çıkarılan küçücük bir ses bile ölüm anlamına gelebilir. Bu açıdan bakıldığında Cehenneme Iki Adım, ilk filmin klostrofobik mirasını tamamen kaybetmiyor.
Juno’nun geri dönmesi neden önemli?
Filmin belki de en önemli karakteri yine Juno. Juno, ilk filmde yalnızca grubun lideri değildir. Güçlü, deneyimli, kendine güvenen ve diğerlerinden fiziksel olarak daha dayanıklı bir karakterdir. Fakat aynı zamanda Sarah’nın kocasıyla yaşadığı ilişki nedeniyle filmin en büyük kişisel çatışmasının da merkezindedir.
Sarah’nın onu mağarada bırakması bu yüzden yalnızca bir hayatta kalma kararı değildir. Sarah’nın içinde taşıdığı öfkenin ve ihanete uğramışlık duygusunun sonucudur. Ikinci filmde Juno’yu gördüğümüzde ise ilk filmdeki Juno’dan farklı bir kadınla karşılaşırız. Mağarada tek başına hayatta kalmak onu daha sert, daha acımasız ve yaratıklarla mücadele konusunda çok daha tecrübeli hale getirmiştir. Artık avlanan biri değil, avlanmayı öğrenmiş biridir.
Juno ile Sarah karşılaştığında doğal olarak aralarında büyük bir çatışma yaşanır. Juno, Sarah’nın kendisini ölüme terk ettiğini unutmaz. Sarah da Juno’nun geçmişte yaptıklarını unutmuş değildir. Fakat film burada ilginç bir tercih yapar. İki karakteri yeniden düşman olarak bırakmak yerine onları aynı tarafta savaşmaya zorlar. Böylece mağaranın içindeki asıl mücadele bir süreliğine yaratıklardan daha kişisel bir hale gelir: Sarah ile Juno birbirlerini affedebilir mi?
Filmin finalinde ne oluyor?
Buradan sonrası filmin finaliyle ilgili ağır spoiler içeriyor.
Sarah, Juno ve Rios sonunda mağaranın çıkışına ulaşmayı başarır. Fakat çıkış sandıkları bölge canavarlarla doludur. Üstelik grubun karşısına diğerlerinden çok daha büyük ve güçlü bir canavar çıkar. Tam bu sırada ölmeye yüz tutmuş Greg ortaya çıkar. Juno’nun bacağına tutunmasıyla çıkardığı çığlık yaratıkların dikkatini çeker ve üç kadın için kaçış ihtimali bir anda ortadan kalkar.
Son savaş başlar. Sarah ve Juno yeniden yan yana savaşır. İlk filmde birbirlerine karşı duran iki kadın, şimdi aynı yaratıklara karşı omuz omuza mücadele etmektedir. Fakat Juno ağır yaralanır. Büyük canavarlar ona saldırarak karnını parçalar. Sarah onu kurtarmaya çalışır ve birlikte yaratığı öldürmeyi başarırlar. Ancak Juno’nun yarası ölümcüldür.
Juno, Sarah’nın kollarında ölür. Bu sahne filmin duygusal açıdan en önemli anıdır. Çünkü Sarah’nın ilk filmde yaptığı şeyin tam tersini yaptığını görürüz. İlk filmde Juno’yu geride bırakan Sarah, bu kez Juno’nun yanında kalır. Aralarındaki ilişki fiziksel olarak ölümle sonuçlansa da Sarah açısından bir tür hesaplaşma tamamlanmıştır.
Sarah gerçekten ölüyor mu?
Juno’nun ölümünün ardından Sarah ve Rios yeniden canavarların arasında kalır. Sarah, Rios’un kaçabilmesi için dikkatleri kendi üzerine çekmeye karar verir. Çığlık atar. Canavarlar Sarah’ya doğru yönelir ve Rios kaçmayı başarır. Filmin dili Sarah’nın burada öldüğünü güçlü biçimde ima eder. Ancak kamera onun ölümünü kesin biçimde göstermez. Dolayısıyla Sarah’nın akıbeti konusunda küçük de olsa bir belirsizlik bırakılır. Fakat filmin asıl şaşırtıcı hamlesi bundan sonra gelir.
Asıl sürpriz: Ed neden Rios’u mağaraya geri götürüyor?
Rios sonunda mağaradan dışarı çıkar. Telefonuyla yardım çağırmaya çalışırken filmin başlarında gördüğümüz yaşlı adam Ed ortaya çıkar. Ed, Rios’un kafasına kürekle vurur ve onu bayıltır. Ardından Rios’u mağaranın girişine geri sürükler. Rios kendine geldiğinde ise karşısında kanlar içinde bir canavar belirir. Film burada sona erer.
Bu final, filmin başından beri gördüğümüz olaylara farklı bir gözle bakmamıza neden olur. Ed’in mağaranın ve çevresinin ne kadarını bildiği sorusu ortaya çıkar. Daha da önemlisi, Rios’un gerçekten kurtulup kurtulmadığını bilemeyiz. Filmin sonundaki canavarların ortaya çıkışı ise hikayenin hala devam ettiğini hissettiren son bir kabus görüntüsüdür.
Ed’in finaldeki davranışı ne anlama geliyor?
Filmin en tartışmalı noktalarından biri budur. Ed’in Rios’u neden mağaraya geri götürdüğü açık biçimde açıklanmaz. Ancak final, onun canavarların varlığından haberdar olduğunu ve mağarayla sıradan bir yerel halk üyesinden çok daha karmaşık bir ilişkisinin olabileceğini düşündürür.
Bu açıdan final, ilk filmin dünyasını genişletmek için kullanılabilecek oldukça ilginç bir kapı açar. Çünkü o zamana kadar korkunun kaynağının yalnızca mağaranın içindeki yaratıklar olduğunu düşünürüz. Final ise insanlarla bu canavarlar arasında görünmeyen bir ilişki olabileceği ihtimalini ortaya çıkarır. Ne yazık ki film bu fikrin üzerine yeterince gitmez. Bu nedenle final hem merak uyandırıcı hem de biraz yarım kalmış hissi verir.
0 Comments